ANIME

★ Byousoku 5 Centimeter ★

posted on 26 Jun 2009 23:16 by jin-lovers in ANIME

★ Byousoku 5 Centimeter ★

รู้ไหม?...................... ระยะทางของความรัก ดั่งเพียงแค่ 5 เซ็น ?
รู้ไหม?...................... ซากุระหล่นด้วยความเร็ว 5 เซนติเมตรต่อวินาที ?

เพียงบทสนทนาเล็กๆของเด็กน้อยสองคนยังต้นเรื่อง
อันเป็นที่มาของชื่อเรื่อง และนิยามที่แฝงไว้นั้น ทำให้รู้ซึ้งได้ถึงคำว่า เพียงแค่.....

story

"ความทรงจำในฤดูร้อนหวนกลับคืนมา สั่นสะท้านและลอยหายไป"

ทาคากิ และ อาคาริ เด็กชายและเด็กหญิงที่ได้มาพบเจอกันในชั้นปีเดียวกัน
ห้องเรียนเดียวกันเพราะการย้ายโรงเรียนเข้ามาของทั้งคู่
จากสาเหตุของทั้งสองครอบครัวที่ต่างพากันย้ายเข้ามาอยู่
ในเมืองใหญ่ และนั่นเอง ที่ทำให้ทั้งคู่สนิทกันได้เร็วเพราะเป็นเด็กใหม่ด้วยกัน
และยังคิดไว้ว่าจะเรียนด้วยกันไปจนถึงมัธยมปลาย
แต่แล้วสิ่งที่คิดกลับเป็นเพียงความฝัน เมื่อวันเวลาแห่งการพลัดพราก
ได้มาถึง อาคาริ จำต้องย้ายตามครอบครัวไปอีกครั้งนึงไปยังเมืองอันไกลแสนไกล
แล้วความรักที่เพิ่งก่อตัวขึ้นนั้นจะเป็นเช่นไร

บทสรุป ของความรักและระยะทาง คือสิ่งที่รอคอยพวกเขาอยู่.....

เรื่องนี้ทำให้เราต้องกลับมาคิดว่า.................วันนี้เราทำดีที่สุดแล้วหรือยัง

จากนี้ไปจะเป็น

สปอยด์ค่ะ

เราเตือนคุณแล้วนะค่ะ

เรื่องราวถูกแบ่งออกเป็น 3 ตอน

ตอน 1 "การพลัดพรากของซากุระ"
เป็นเรื่องราวในวัยเด็ก ทากากิ กับ อาคาริ เพื่อนร่วมชั้นประถม และรักแรก
ที่ต้องพลัดพรากจากกัน เนื่องจากการที่ครอบครัวต้องย้ายบ้านบ่อยๆ
แต่ก็ยังคงคิดถึงกันเสมอ ก่อนที่ ทากากิ จะต้องย้ายบ้านอีกครั้ง
เค้าได้ตัดสินใจที่จะกลับไปเยี่ยม อาคาริ ในการเดินทางที่ยากลำบากนั้น
เค้าก็ได้พบกับอุปสรรคสำคัญของความรู้สึก นั่นก็คือ “ระยะทาง” นั่นเอง

ตอน 2 "ทะยานสู่ฟากฟ้า"

เล่าถึงชีวิตในช่วงมัธยมปลายของ ทากากิ ที่ได้ย้ายมายังโรงเรียนใหม่
ทำให้ เด็กสาว ชื่อ คานาเอะ สุมิตะ ได้ตกหลุมรักเค้าตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบ
ทั้งสองได้กลายเป็นเพื่อนสนิทกัน ทากากิ ยังคงคิดถึง อาคาริ รักแรกของเค้า
และได้พิมพ์เมล์แสดงความรู้สึกของตนถึง อาคาริ แต่ก็ไม่เคยที่จะได้ส่งออกไปสักที
คานาเอะ เห็นอย่างนั้นจึงตัดสินใจที่จะไม่บอกรักออกไป
เธอได้แต่เฝ้ามองทากากิอยู่ฝ่ายเดียว เธออยากจะสารภาพรักกับเขา
แต่ก็มักพบว่าทากากิมักจะเหม่อมองหาบางสิ่งที่อยู่ไกลตัวออกไป
ซึ่งคานาเอะรู้ดีว่าสิ่งที่เขาเฝ้ามองหานั้น เธอไม่สามารถเติมเต็มให้ได้

ตอน 3 "5 เซนติเมตรต่อวินาที"

เล่าเรื่องทากากิในวัยทำงาน เขากลับมาทำงานในกรุงโตเกียว
เมืองที่เขาเคยอยู่ตอนเด็กๆอีกครั้ง ทากากิยังคงฝังใจกับเรื่องราวในวัยเด็กอยู่ตลอด
ในวันหนึ่ง ทากากิได้สวนกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ดูคุ้นตาบนทางรถไฟ
เมื่อเขาหันกลับไปมองเธอชัดๆก็พบว่ารถไฟวิ่งมาบดบังภาพของผู้หญิงคนนั้นไปแล้ว

เป็นบทสรุปของสองตอนแรก แสดงถึงชีวิตในวัยผู้ใหญ่ที่ต่างคนต่างมีที่ไป
คานาเอะ ยังคงส่งเมลถึง ทากากิ โดยทั้งสองคนต่างรู้กันดีว่าแม้จะส่งเมล์หากันสักเท่าไหร่
แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้หัวใจใกล้กันมากขึ้นแม้แต่เซ็นเดียว อาคาริ ได้แต่งงานมีครอบครัว
และทิ้งเรื่องยามเด็กไว้เป็นแค่ความทรงจำสีจาง ทากากิ ใช้ชีวิตต่อไปในฐานะ
ของพนักงานที่ไม่ได้มีจุดมุ่งหมายใดๆของชีวิต
กว่าที่จะรู้ตัวว่าเค้าได้พลาดสิ่งดีๆในชีวิตไป มันก็สายเกินแก้แล้ว

บทสรุปแห่งเรื่องราว

อนิเมะเล่าเรื่องของคนสองคนที่ผูกพันกันมาก แต่กลับมีอุปสรรคที่ขัดขวางคือระยะทาง
ในวัยเด็กเช่นนั้น ทั้งคู่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากพยายามติดต่อถึงกัน
โดยจดหมาย และโทรศัพท์บ้าง (สมัยก่อนไม่มีมือถือ)
อุปสรรคที่ทั้งคู่อาจไม่ได้นึกถึงหรือมารู้ตัวตอนหลัง นั่นก็คือ เวลา ซึ่งค่อยๆพรากทั้งคู่ห่างจากกัน
ระยะทาง อาจทำให้ทั้งคู่ห่างกันโดย สถานที่ แต่ เวลา ทำให้ทั้งคู่ห่างจากกันโดย ความรู้สึก

"5 เซนติเมตรต่อวินาที คือความเร็วของกลีบซากุระที่ร่วงลงสู่พื้น"
ซึ่งเป็นคำพูดของอาคาริในตอนต้นเรื่อง
หนังได้พูดถึงความเร็วกับระยะทางของสิ่งหลายๆอย่าง
เช่นความเร็วของรถไฟที่ทากากินั่งไปหาอาคาริ หรือความเร็วของจรวด
แต่สุดท้ายแล้วที่หนังต้องการสื่อก็คือ
ความเร็วของหัวใจคน ซึ่งแต่ละคนก็มีความเร็วไม่เท่ากัน
ดูเหมือนว่าหัวใจของทากากิจะเดินช้ากว่าหัวใจของอาคาริ
และนั่นเองที่เป็นสิ่งที่ทำให้ทากากิยังไม่สามารถดำเนินชีวิตต่อไปข้างหน้าอย่างมีความสุขได้
เพราะหัวใจของเขายังคงอยู่ในอดีต
อย่างไรก็ตาม ในฉากสุดท้ายนั้น อาจเป็นนิมิตหมายอันดีว่า
หัวใจของเขาพร้อมจะก้าวไปข้างหน้าแล้ว
เมื่อทากากิหันหลังให้กับทางรถไฟ แล้วก้าวเดินต่อไปด้วยรอยยิ้ม

อนิเมะเรื่องนี้อาจเข้าถึงคนหลายคนที่เคยประสบเหตุการณ์เช่นเดียวกับทากากิ
ที่ว่า "รักแท้ แพ้ระยะทาง" และ "กาลเวลาย่อมทำให้คนเปลี่ยนแปลงไป"
ส่วนตัวคิดว่า ส่วนที่ทรงพลังที่สุดของภาพยนตร์เรื่องนี้คือ ในช่วงที่ 3
เมื่อเริ่มขึ้นอินโทรเพลง "One More Time, One More Chance"
พร้อมกับภาพที่ตัดไปมา ให้เห็นความเป็นไปตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
เนื้อเพลงสื่อถึงความรู้สึกของทากากิได้ดีมาก (และอาจตรงใจใครหลายคนด้วย)
ในท่อนที่บอกว่า ...

"ฉันกำลังตามหาเธอ ณ ที่ใดที่หนึ่ง
ไม่ว่าจะเป็นบ้านทางโน้น หรือทางเดินด้านหลัง
ทั้งๆที่ไม่น่าจะอยู่ในที่แบบนั้นได้
ถ้าปาฏิหาริย์มีจริง ฉันอยากจะไปพบเธอทันที

ฉันกำลังตามหาเธอ ณ ที่ใดที่หนึ่ง
ไม่ว่าจะเป็นที่สี่แยก หรือในความฝัน
บนถนนในตอนเช้า หรือใต้ต้นซากุระในเมือง
จะในร้านขายของที่ระลึก กล่องใส่หนังสือพิมพ์
ทั้งๆที่ไม่น่าจะอยู่ในที่แบบนั้นได้

ฉันกำลังตามหาเธอ ณ ที่ใดที่หนึ่ง
กับใบหน้าที่มีรอยยิ้มของเธอ
ไม่ว่าจะเป็นทางรถด่วนขบวนพิเศษ
ถ้าสามารถย้อนเวลากลับไปได้
ฉันจะกลับไปพบเธอให้มากเท่าที่จะทำได้
ไม่ว่าจะที่ไหน ไม่ว่าจะเป็นอะไร
ก็ไม่มีสิ่งใดเลย ที่สำคัญเท่ากับเธอ"

{credit ข้อมูล : deoza,, ขอบคุณมากค่ะ}

โปรยรูป